Het was vroeg in de ochtend, de zon was nog niet ontwaakt. En van een rustige, stille winterse morgen was daar opeens dat geluid. Het geluid dat je ieder jaar opnieuw weer een glimlach bezorgd, waar je heel even door wordt opgeschrikt, maar het neemt je tegelijkertijd ook meteen weer mee terug naar waar je mee bezig was. Het geluid klinkt zo bekend. Maar toch naar die herfst en nu nog winterperiode voelt het altijd weer dubbel zo leuk als je het weer hoort.
Ieder jaar maak ik er een sport van, en het lijkt erop dat deze gozer dat ook doet. Want 28 januari is toch wel heel erg vroeg. Tenminste zo vroeg in het jaar heb ik hem nog nooit horen zingen.
Het was een koude januari morgen, het is nog hartje winter, maar toch kun je het voelen. Op de een of andere manier zit de lente gewoon al in de lucht. Ik bedoel, het zijn nog een dikke zeven weken voordat het dan ook echt weer losbarst.
Maar de verandering is van start gegaan en zo dacht de merel er vanochtend ook over.
Want terwijl onze viervoeter zich weer een beetje dwars opstelt maar hij uiteindelijk dan toch de vaart erin zet, hoor ik de merel een eindje verderop zingen. Op deze koude januari morgen, besloot hij zijn repertoire ten gehore te brengen vanuit een boomtop of vanaf de nok van het dak.
Terwijl de hond een plasje doet tegen de beukenhaag, stond ik heel even in trance te genieten van dit bijzondere optreden.
En hoe mooi kan je dan dan beginnen?
En zo blijf je genieten van de natuur met zijn mooie bewoners en hun fascinerende geluiden.
Hij heeft zijn eerste aankondiging gedaan. En het zal zeker ook niet zijn laatste zijn. De lente is in aantocht, en dat er daags erna weer een flinterdun laagje sneeuw is gevallen, ja, weet je? Dat kan! Het is nog steeds winter. Toch weten we allemaal dat de natuur dit als eerste voelt en dat dan ook als eerste zal melden. Daar kunnen wij met al onze technologie niet tegenop.
De winterklokjes staan al boven de grond en in de kas komen de overige knolletjes al boven de grond.
Achter het glas kun je al heerlijk vertoeven maar het allermooiste is gewoon die vaste aankondiging. Ja, hij is dan wel vast, maar tegelijkertijd heel melodieus.
Zo was daar die vrolijke merel met zijn bijzonder mooie repertoire, zo op de vroege woensdagochtend.
Ik kijk uit naar zijn volgende concert, want vertel nou eens eerlijk: Hier wil je toch gewoon bij ontwaken?