Het was vroeg in de ochtend, de zon was nog niet ontwaakt. En van een rustige, stille winterse morgen was daar opeens dat geluid. Het geluid dat je ieder jaar opnieuw weer een glimlach bezorgd, waar je heel even door wordt opgeschrikt, maar het neemt je tegelijkertijd ook meteen weer mee terug naar waar je…
Categorie: Gewoon dit
Dit is de vaste rubriek op Snowflakes & Piglets.
Zondagavond, rond zeven. Tijd voor gewoon dit.
Geen groot verhaal, en toch de moeite waard. Een kort moment, een gedachte die blijft hangen, een klein detail dat iets zegt. Licht en eerlijk, grappig of ontroerend – gewoon dit.
Een zomer of toch een winterzonnetje
Vorig jaar rond deze tijd waren we klaar met een geweldig leuk project. Een project waar we van alles voor bij elkaar hebben verzameld, en wat we in etappes hebben opgebouwd. Het was in december vorig jaar behoorlijk koud om buiten glas te snijden maar beetje bij beetje groeide het geheel uit naar wat het…
Knolletjes
Het blijven kleine cadeautjes, kleine geschenkjes zo aan het einde van de wintermaand. Het zijn dappere overwinteraars, en dan heb ik het met name over de eerste twee soorten, want deze kleurrijke en sterke jongens die steken vol goede moed vaak al hun hoofdjes boven een laagje sneeuw uit, of ze staan al fier boven…
Moestuinieren op de vensterbank
Via de socials kwam ik deze titel tegen. En meteen toen ik het las kreeg ik zin om te gaan voorzaaien. Heb jij dat ook? Komt dat gevoel van zand, enorme hoeveelheden zakjes scoren met tal van verschillend bloemenzaad ook meteen in je boven? Maar aangezien de kas nog ligt bedekt met een laagje sneeuw…
Post
Voor deze blog moeten we heel even terug in de tijd. Want om dit gevoel te kunnen proeven moet er door de jaren heen echt iets van pen en papier zijn blijven hangen. Post, je weet wel, van die papieren enveloppen, met postzegel. Met een mooie postzegel natuurlijk, geen saaie. Met in die enveloppe een…
Het geluid van dwarrelende sneeuwvlokjes
Het nieuwe jaar is nog maar net van start gegaan en eigenlijk uit het niets was daar opeens die witte wereld. Terwijl ik deze blog neer tik zie ik de zachte sneeuwvlokjes naar beneden dwarrelen, de ene keer lijkt het alsof ze de grond niet willen raken, en spelen ze letterlijk met elkaar. De andere…





