Je kunt van alles verzinnen voor een zondagmorgen, maar vandaag kwam ik er echt niet aan onderuit. Niet dat ik er geen zin in had, maar het moest gewoon gedaan worden.
De moestuin moest bemest worden en als je dat goed wilt doen, ja, dan moet je toch even uitpakken. Normaal gesproken had ik deze klus al lang geklaard, maar omdat het in januari een poosje had gevroren was het niet het geschikte moment, daarom dan ook maar vandaag. Want binnenkort kunnen we weer van start met voor zaaien en poten. Maar voordat je daar mee begint moet de moestuin wel goed bemest zijn.
Tegenwoordig heb je de ‘No-dig’ methode. Dat betekent letterlijk vertaald niet spitten. Deze methode heb ik twee jaar toegepast in mijn moestuin, maar ik vond het toch niet echt wat het moest zijn.
Dus tegenwoordig doe ik het op de ouderwetse manier. Met een hele vracht aan stront en een schep.
Je graaft een sleuf, daarin gooi je een partij poep de volgende sleuf die je ernaast graaft, dat zand schep je bovenop de sleuf met poep en zo ga je de hele tuin door. 100 vierkante meter om precies te zijn.
Ik kan je verklappen, dat is een hele uitdaging, maar als de moestuin dan weer strak en klaar ligt geeft dat meteen ook een voldaan gevoel.
Wat me ieder jaar weer opnieuw verrast zijn de boden dieren. Je komt echt van alles tegen. Natuurlijk veel wormen, en dat betekent dat de grond goed is. Maar deze keer trof ik ook een duizendpoot genaamd: de grote aardkruiper. Een heel bijzonder diertje. Wat zich helemaal op krulde op mijn hand. Ook trof ik tal van poppen van vlinders en kevers. Deze poppen, die plaats ik meteen terug waar ik ze heb opgegraven. De larve van een kever heet een engerling. Want ook kevers begaan een gedaanteverwisseling. Dit gaat en duur langer dan bij een vlinder. Een engerling kan wel tot drie jaar onder de grond leven voordat de kever tevoorschijn komt. Heel belangrijk dus dat je deze larve weer keurig terug stopt waar je ze hebt opgeschept.
Zo´n omspit gebeuren geeft wel een impact in het bodemleven, iets wat je met de ‘no-dig’ methode niet hebt. Maar ik blijf erbij dat die methode ook niet voor de volle 100% goed is. Dus hoe je het ook bekijkt, er zullen altijd wel voor en nadelen te overwegen zijn.
Bodemdiertjes, ieder jaar ben ik er weer versteld van, en ieder jaar vind of zie ik wel weer iets nieuws. Bodemdiertjes zijn daarentegen ook beslist niet saai of kleurloos. Integendeel.
De tuin mag nu weer ontwaken, binnenkort start het voor zaaien en hopelijk komen al die diertjes die zich nu in de grond hebben verstopt snel weer boven water en transformeren ze zich naar een mooie vlinder of een mysterieuze kever.
Bodemdiertjes, hoe zit het met jou? Vind jij ze ook zo fascinerend?
Misschien herken je het, misschien niet. Volgende zondagavond deel ik weer iets kleins.