Voor wie struikelt in stijl en daarna thee zet
Vandaag besloot ik om op pad te gaan. En aangezien ik helemaal niet zo’n grote fan ben om zelf te rijden, bracht het me vandaag toch gemoedsrust. Ik stond er eigenlijk vanmorgen mee op. En terwijl ik mijn reis uitstippelde, kwam ik er al snel achter dat er bepaalde delen van de weg waren afgesloten….
En toen opeens was de zomer voorbij, terwijl we in september nog dobberend genoten van een verwarmde nazomerzon lagen er nu bladeren op het dek. Hoe kan dit nu? Want we hadden de boot toch al midden maart te water gelaten. We waren dit jaar vele malen uitgevaren, we hadden een BBQ-avond op de steiger…
Terwijl ik het vernieuwde menu bekijk wat gisteravond in mijn digitale brievenbus viel, moest ik toch twee keer het menu voor dinsdag overlezen. Voor de lunch op deze dag werden onder andere zwamcijsjes omschreven. En zelfs nu ik deze blog uit de mouw schud geeft Word, bij het woordje ‘zwamcijs’ dat rode golvende streepje weer,…
Vraag me niet wanneer het is ontstaan, wanneer het is aankomen waaien. Misschien is het gewoonweg aangeboren! Maar de liefde voor post, van brieven met een postzegel. Die zit er nog steeds. Mijn hart maakt nog steeds een sprongetje als ik er een vind in de brievenbus. Brieven, handgeschreven verhalen op een velletje papier. Die…
Een vraag waar ik eigenlijk niet over hoef na te denken. Of eigenlijk ook wel. Want eigenlijk ben ik wel tevreden met hoe het nu gaat. Met niet teveel gedoe om me heen, niet al te veel verplichtingen. Ik kan me nog herinneren dat ik jaren geleden mezelf wilde bewijzen dat ik een bepaald iets…
Het begint nu toch stiekem best wel een beetje te lijken op een soort van mini boerderij. Mini, zelfs dat klinkt wellicht nog iets te overdreven, maar nu mijn moestuin achter in de tuin plaats gemaakt heeft voor een gazon en de kippenren is getransformeerd naar een prachtige Kas op maat. Natuurlijk helemaal zelf in…