Goede voornemens, die neem je meestal zo rond de jaarwisseling, maar ik betrap me er regelmatig op dat een voornemen je eigenlijk het hele jaar door achtervolgt. Ja, ik ben er zeker van dat ik daar niet de enige in ben.
Kijk, en nu komt Pickwick met de vraag welk goed voornemen ik voor vandaag heb bedacht.
Ik denk dat ik voor vandaag wel een goed voornemen heb genomen en dat is namelijk om wat meer aan jezelf te denken dan aan anderen. En dat bedoel ik totaal niet arrogant of dat ik totaal niet aan een ander denk. Dat laatste gebeurt eigenlijk nog veel te veel, want uiteindelijk kun je het niet voor iedereen goed doen, en is aan jezelf denken eigenlijk nog helemaal niet zo gek.
Dus vandaag dacht ik, ik ga iets voor mezelf doen. Iets wat ik leuk vind, en uiteindelijk bracht het me toch een kleine tegenvaller omdat het niet volledig mee wilde werken en ik wederom opnieuw moet beginnen, of dat ik het wellicht ook maar gewoon zo laat.
Uiteindelijk staat dat kopje thee nu voor mijn neus, het zonnetje is gaan schijnen dus even wat tijd voor mezelf op een andere manier zoals ik vandaag ben begonnen geeft dan toch weer wat stof tot nadenken.
Goed voornemens, weet je, op sommige momenten laten ze je toch even zien hoe dat het ook kan, maar soms verdwijnen ze ook net zo snel als dat ze opkwamen. Mijn kandijsuiker is opgelost, de kater sjokt naar binnen en ik hoor de bladeren kletteren omdat de wind weer wat oplaait. Goede voornemens, ach, laat het maar gaan, laat ze maar komen, uiteindelijk volgen we ons pad en genieten we uiteindelijk toch van een heerlijk glas thee.