Pickwick verzint ze wel he? Die vragen. Nou vooruit dan maar.
Ik speelde graag met My little pony, Playmobil en Lego. Maar iets waar ik altijd al van hou zijn schoolspullen. Papier, pennen, het liefste vulpennen, of potjes inkt met een ganzenveer. Paperclips, kleurtjes, stiften, wasco, gummen.
En ik hoor je denken, dat is helemaal geen speelgoed.
Dat klopt inderdaad.
Maar voor mij was dit de bezigheid. Zoals ik al schreef, kon ik een hele poos bezig zijn met Lego of My Little Pony. Toch kwam altijd daar weer mijn kast in beeld waar ik al mijn papier en pennen in opsloeg.
Het was een schatkist! Ik herinner me de geurpennen, de stickerboekjes en het toen nog echte postpapier. Toen al was ik dol op schrijven, het zat er al vanaf de eerste dag dat ik op school leerde schrijven, dat ik een verhaal kon verzinnen was duidelijk, dat mijn grammatica vreselijk was, was den tweede.
Ondertussen zijn we jaren verder en terwijl ik dit theelabeltje lees komen gedachten boven van mijn vroegere inkopen.
De Hema, nog steeds ‘de’ nummer één voor schoolspullen.
Oh, wat kwam ik als kind graag daar, Ik kende vriendinnen die hun zakgeld uitgeven aan snoep, nee ik kocht een gum of een pen, schriften waren niet aan te slepen en mijn vingers zaten dan ook altijd onder de inkt.
Ach, mijn gedachten dwarrelen weer heel even naar mijn kindertijd. Naar mijn schatkist, aan schrijfspullen, aan mijn kinderkamer, aan mijn schrijfsels, de pennenbakjes, de Roly kit! Ja! Dit was een blauwe oprol etui. Toen ik die voor het eerst zag, werd ik helemaal enthousiast. Uiteindelijk kreeg ik hem voor Sinterklaas. Hoe blij kun je zijn!
Speelgoed, ik had tal van speelgoed, ik speelde ermee, met veel plezier, maar mijn passie, mijn drang en mijn energie kreeg ik van schrijfspullen. En deze gekte zit er nog steeds.
En ja, ook veertig jaar later, zal ik altijd bij de schoolspullen kijken, zal ik nooit een Hema verlaten zonder dat ik even heb gespiekt naar een schrijfblok, een doosje met pennen of gewoon dat gummetje te hebben gevoeld. Schoolspullen, schrijfspullen…
Linialen, geodriehoeken, potloden, blauwe vullingen, schriften en fluffy notebooks. Ringbanden, enveloppen, plakband, nietjes…
Toen ik dit labeltje van mijn bosvruchtenthee las, had ik in eerste instantie zoiets van, Mwah. Nu na het schrijven van deze blog ben ik weer even helemaal into het kind zijn.
Ik ga zometeen gewoon heel even naar de Hema.