Er bestaat niet één bloem die zijn geur zo intens kan verspreiden dan de hyacint. Het is ook wel een hele aparte bloem. Een stengel met zoveel mooie bloemen bij elkaar, het zijn een soort van klokjes, het is een hele mond vol, een Paasbloem die stevig staat, die voldoening geeft en ze geven zelfs een beetje magie.
Deze soort wordt meestal aangeboden in een kleurrijke bloempot, om er thuis een weekje van te genieten. Deze soort zie je meestal als eenling alleen ergens in een voortuin, en zo nu en dan, met een beetje mazzel met een paar groepjes bij elkaar.
Maar als je in de maand maart richting de bollenstreek reist, dan zie je geen eenlingen en ook geen groepjes. Nee, daar vind je complete velden bomvol met deze magische bollen. In de kleuren paars, wit en roze.
Narcissen zijn mooi, tulpen zijn prachtig, zeker de soort met dubbele knoppen en de soorten met kartelrandjes. Ja, van tulpen kun je intens genieten, of ze nu op het land staan of in je vaas.
Omdat ik deze bloembollen altijd wel bijzonder vind, vind ik het ook erg leuk om zo nu en dan eens de bollenstreek te gaan bezoeken. En dat hebben we afgelopen week gedaan.
Het keukenhof daar waag ik me liever niet aan, natuurlijk prachtig om te zien, maar ook akelig druk. Voor een bollenroute of willekeurig een rondje rijden daar ben ik wel voor te porren, om gewoon even onverwachts neer te vleien bij een bollenveld. Inclusief een lunchpakket en een teckel.
En zo’n spontane neer- vlei actie gebeurde dus afgelopen week op een zonnige zaterdagmiddag. Op een smalle weg, achteraf bij een mooie boerderij. En natuurlijk waren wij niet de enige die deze mooie locatie had ontdekt.
Het zonnetje scheen mooi over het veld, de lucht leek wel geschilderd door een schilder uit de 17de eeuw. En terwijl we allemaal beleefd voor deze prachtige bloemenzee bleven turen, zag je de boer een eindje verderop ook genieten.
Het meest bijzondere aan deze locatie was niet de kleur, de hoeveelheid maar de geur die werd verspreid.
Bij het openen van de deur om uit mijn auto te stappen drong er een geur mijn neus binnen, dat was zo intens.
Het gaf een gevoel van rust, een gevoel van blijdschap, tevredenheid, eenwording, deze geur nam je mee naar haar beleving. Het lied je heel even landen en je weer op twee benen staan.
En hoe bijzonder dat we allemaal keurig van een afstandje bleven staan kijken en letterlijk de geur tot diep in onze neuzen lieten doordringen en we daar ook genoegen mee namen.
De geur van hyacinten, het doet wat met je, ik moet bekennen dat ik altijd even aan zoń mooie bloem, bol, plant ruik. Ik ruik altijd aan bloemen, en ook als ik in de natuur ben. Of in een tuincentrum. Toch kan er niets tippen aan een bollenveld met hyacinten. Deze zee van geur die je compleet omringt, dat maakt de dag toch echt als een waardige afsluiter.
En als ik dan terugdenk aan deze middag, kan ik nog steeds een glimlach op mijn gezicht toveren en intens genieten van die geur.
Want ik denk dat je deze geur nooit echt meer vergeet. Je kunt hem altijd in je gedachten oproepen en het gevoel wat je er toen bij kreeg bij voelen.
De tijd van bloembollen is in volle gang, de tijd van tulpen in de vaas op de keukentafel, de Narcissen die zich neerbuigend laten gaan, hommelkoninginnen die de krokussen bijna verpletten en de Hyacinten, grote hoeveelheden, bijzondere kleuren omringd in een zee van geuren…
Bloembollen, het begin van de lente, van de eerste echte warme zonnestralen, het genieten van dat kopje koffie aan de tuintafel en van die mooie vaas met jouw favoriete bloembol bloem.
Kun jij er ook zo intens van genieten?