Voor wie struikelt in stijl en daarna thee zet
En dan opeens loop je langs die grote eik en weet je dat je bent gearriveerd in de Maasduinen. In het bos. Voor je loopt een man met drie honden die allemaal keurig gehoorzamen. Een eindje verderop loopt een mevrouw met een klein wit hondje wat schijnbaar vervelend is geweest want hoe dichterbij ik kom,…
Wie kent ze niet? De drie witte ganzen die zich rondom de vijver in Nieuw Bergen bevinden. Soms zeer luidruchtig, soms ook heel sociaal. Van het ene op het andere moment kunnen ze toeslaan in luid geblaas en kunnen ze weldegelijk de weg versperren zodat je met de fiets op dat moment gewoon niet verder…
November is aangebroken, het is een soort van tussen maand vind ik. Het klussen en oogsten op het land is zo goed als gedaan, de groentes zijn ingemaakt of ingevroren en stiekem aan, worden de dagen korter, is de klok alweer terug in zijn winterstand en wil de hond er in de vroege morgen niet…
De eerste bloesems pronken al sierlijk in de tuin. Kleine kleurrijke blaadjes ontstaan weer op de groenstrook bij school wat ze een paar maanden geleden volledig hebben afgemaaid. De Merel hoor je iedere morgen zijn lied zingen, of het nu regent of niet. En zelfs de vinken staan weer op scherp. Het is eind maart…
Het is alweer dik een jaar geleden dat ik noodgedwongen moest stoppen als verkensboerin. En ja, ik weet nog dat ik begon. De eerste kennismaking was meteen raak. Ik was opslag verliefd. Hoe kun je nu verliefd worden op een koes? Op een verken? Waarschijnlijk omdat je het van zo dichtbij hebt mogen meemaken. En…
Opeens dan staan de bermen weer in volle bloei. Zo leek het gisteren nog alsof d’r geen begin aan leek te komen, en dan opeens fiets of loop je over het pad en bedenk je bij jezelf, stond dit groen er gister ook al? Het fluitenkruit siert nu de bermen, op zonnige maar ook op…